Huisjes in de sneeuw.......

De eerste 30 huisjes zitten aan elkaar en ik heb ze even in de sneeuw gelegd.

Huisjes in de sneeuw, het is toch een leuk gezicht hè! Eindelijk is de winter dan aangebroken. Ik vind het echt genieten. Het is natuurlijk wel koud, maar de zon schijnt en hey, met zo'n lekker warm vest heb ik er geen last van hoor.

Ik heb dit vest al 7 jaar en kan het niet zo vaak aan omdat het hier nooit echt winterweer is. Het vest is van het merk Dale of Norway en ik vind hun collectie schitterend. Eigenlijk is het nu wel de hoogste tijd voor een nieuwe trui. Even DH lief aankijken LOL

Geniet van deze prachtige dag!

Bloggerbee in Katwijk......

Gistermorgen vertrokken zusje Erna en ik in alle vroegte (08.15 uur, pfieuw....) vanaf station Eindhoven richting Katwijk voor de allereerste Bloggerbee, georganiseerd door Yvonne van Stitch & Travel. We reisden eerst naar Utrecht waar we opgepikt werden door Noa. We kenden Noa alleen maar van onze blogs, maar dat maakte niks uit. Er was meteen een klik en met veel plezier onderweg gingen we richting Katwijk. Dat we daarbij uitkwamen bij de vertrekhal van Schiphol (!), mocht de pret niet drukken, integendeel....... Noa kon er echt niks aandoen. Ze werd mega afgeleid door het geklets van Erna en mij en ik ben bang dat daardoor ook haar Tomtom op hol sloeg.
We kwamen dus een beetje te laat in Katwijk, maar dat was helemaal niet erg want we werden met gejuich ontvangen, leuk!
We vielen midden in de Show & Tell.

Wat was er veel te zien. Zo gaaf om alle quilts in het echt te zien. Even een paar close-ups:  een prachtige quilt van Rennie. En kijk meteen eens wat ik won bij de loterij: 

Er zit lavendel in dit leuke kussentje, lekker!


Sylvia liet haar dagboek quilt zien. Een jaar lang schreef ze elke dag een paar regeltjes en verwerkte deze met leuke afbeeldingen in een beeldschone quilt. Wat een goed idee en wat een waardevol bezit.

Shannon, die vanuit de USA op bezoek was in Nederland en een vriendin is van Yvonne, liet mooie werkstukken zien op haar i-Pod.

Het was een super heerlijke dag, waar ik ontzettend van genoten heb. Ik hoop dat Yvonne hier een traditie van gaat maken. Ik wil al deze leuke, gezellige quilters graag elk jaar terugzien.

Een apart bedankje voor Carina is hier wel op zijn plaats. Zij verraste ons met een schattig cadeautje.

Eigenlijk was het één grote verwendag! Ik won ook nog mooie lapjes. Hier al mijn cadeautjes bij elkaar.

Yvonne, nogmaals heel erg hartelijk bedankt voor deze geweldige dag. Ik vergeet bijna de lekkere, goed verzorgde lunch!
Vandaag ga ik fijn nagenieten. Ik heb bergen inspiratie opgedaan en heb weer overal zin in. Wat zo'n dag toch teweeg kan brengen!
Jullie ook allemaal een fijne zondag hè!

De saaiheid voorbij......

Gelukkig, ik heb het gevoel van "saai" achter me gelaten. Het duurde even en ik had een paar duwtjes nodig, maar ik heb er weer zin in en niet alleen in de huisjes. Ik heb een project uit de kast gehaald. Patronen die ik vorig jaar verzameld heb. Elke maand kwam er een patroon en dat verdween, huppetee meteen in de patronendoos. En nu is het er uit. Catootje (jij gaf mij het eerste duwtje om uit mijn dip te krabbelen) goed opletten, komt-tie:

Vanaf volgende week gaat het gebeuren en dat is dankzij jou! Van dit laatste zinnetje snapt waarschijnlijk niemand iets, maar dat laten we nog even zo...... is leuk, een beetje spanning in de blogwereld LOL

In huisjes had ik ook geen zin, maar...... mijn kleinkinderen zorgden voor het tweede duwtje. "Niet stoppen, oma", wij helpen je wel. Je moet echt 366 huisjes maken, hoor, want wij willen met die deken spelen en huisjes zoeken." Nou, als dat geen goede argumenten zijn! Het afgelopen weekend hebben ze in mijn stoffen voorraad zitten graaien en allerlei lapjes klaargelegd en daarmee ben ik aan de gang gegaan. Zes huisjes zijn klaar, vanavond nog eentje en dan is mijn week quotum gehaald. Ik zal er vast eentje laten zien omdat hier een beetje chagrijnige eend achter het raam zit, echt per ongeluk dit beest gepakt want op dat lapje staan ook vrolijke eenden. Hoe zou dat komen? Een bewijs van mijn humeur op de dag dat ik dat huisje maakte? Zou zomaar kunnen......

Fijne dag!

Saai......

Het is  op mijn weblog! Ik heb weinig te vertellen en nog veel minder te showen. Hoe dat komt? De huisjes, die zijn de schuld van de toestand waarin ik mij nu bevind. Ik houd me alleen nog maar bezig met graaien in scraps, bouwstenen maken, huisjes ontwerpen en die vervolgens met de hand naaien. Dat lijkt allemaal simpel, maar dat is het niet. Vooral het ontwerpen, pfff.... Ben ik nou de enige, die zo raar doet. Hier niks lapjes pakken en huppetee daar ligt een "huisje in wording", neenee.... ik ga kijken en vind dan dat die lappies niet bij elkaar passen! Dat is toch niet normaal, wat maakt het in hemelsnaam uit hoe die huisjes eruit zien??? Nou, hier maakt het iets uit, geloof mij maar LOL
Voor een update van de huisjes klik hier.

Dus??? Helemaal niks anders dan die verdraaide huisjes? Nee, helemaal niks anders. Deze quilt ligt maar te liggen op een stoel in mijn quiltkamertje.

Het is de Fin du Siècle van Ikorniquilt en er zijn drie blokken gequilt (weken geleden, zucht....) en dan ligt er nog een miniquilt, de vingerhoedjes.

Ook hiermee ben ik begonnen aan het quiltwerk met de bedoeling om eens even snel een AFFO te produceren. Niet! Ligt ook maar te liggen op het kamertje en me verwijtend aan te kijken, iedere keer dat ik hier binnen stap.

Dames, het is HOPELOOS gesteld met mij, maar...... komende week, nieuwe ronde, nieuwe kansen!!

Om dit logje toch nog een beetje vrolijk af te sluiten, hier nog een foto van de verjaardag van Wessel, die we gistermiddag uitgebreid gevierd hebben. Op zijn echte verjaardag, afgelopen donderdag, moest zijn mama werken (papa had vrij genomen) en hijzelf natuurlijk naar school en zijn 's middags alleen de oma's en opa's geweest.

Supergave taart hè! Geronimo Stilton, de wakkere muis, staat erop. Geronimo is top favoriet bij Wessel. Het was een heerlijk feest!

Hoera, 8 jaar.......

Op 19 januari 2004 werd Wessel geboren, ons allereerste kleinkind. Wat waren we blij! Vandaag wordt hij alweer 8 jaar.

Lieve Wessel, van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

Tot vanmiddag!

Natuurlijk hoort bij deze verjaardag een feesthuisje, niet zo'n saai "oma-huisje", maar een huisje met ballonnen en sterretjes en een slinger en vooral vrolijke kleuren.

Dat ik ook een roze lapje heb gebruikt, is misschien een beetje "mwah...".
Ik weet dat je roze iets voor meisjes vindt, maar ja, het is het enige lapje dat ik heb met gekleurde balletjes (ballonnen). Vandaar dus.......

PS: er is ook weer een kleine update op het huisjesblog.

Blue Monday, Grietje en een Bee.....

 Ik las er afgelopen zaterdag iets over in de krant. Vandaag is het de meest deprimerende dag van het jaar. De goede voornemens zijn nu al op niets uitgelopen, de rekeningen stromen binnen en de zomer is nog zó ver weg, allemaal redenen om vandaag te gaan somberen. Het is een grappig idee, dat de halve wereld vandaag gedeprimeerd zou zijn. Ik geloof er helemaal niks van, hoor. Ik heb er in ieder geval geen last van, ben vandaag vrolijk mijn bed uitgestapt en heb al een aantal karweitjes klaar. Ik heb een kop koffie gemaakt en zit nu lekker in mijn quilthokje, zon op het raam, dit stukje te schrijven.

Ik borduur nog even verder op het "Blue". Ik heb de top van "Grietje" afgemaakt. Huh? Zomaar opeens, na maanden van zwijgen over het Delftse meisje? Ik zal meteen even laten zien hoe de top eruit ziet.

Verbaasd? Kan ik me helemaal voorstellen. Jullie zien het goed, Grietje is veel kleiner geworden dan oorspronkelijk de bedoeling was. De quilt waar deze top van is afgeleid is de Céline van de Dekenstikster (klik). Het was de bedoeling om deze quilt in het blauw-wit te gaan maken, maar gaandeweg gebeurde er van alles, lees hier (klik) nog maar eens. Inmiddels werd de top groter en groter en ineens bedacht ik, dat als hij ooit af zou zijn, ik niet zou weten waar ik hem moest laten. Aan de muur in de kamer kan niet, te groot. Op de bank dan? Nee, staat niet. Het zou geen quilt worden om onder te kruipen, dus wat zou er over blijven? Netjes opvouwen en hup in de mand met andere quilts of in de kast. Zonde toch.....

Dus wat heb ik gedaan? Een hele rij aan de zijkant eraf gehaald en die aan de onderkant eraan gezet. Ik ga er geen rand omheen naaien. De top is nu 80 x 100 cm en af! Ik heb mooie stof voor een biesje.

Omdat deze quilt nu niet zo groot wordt, kan hij wel opgehangen worden in de kamer en wel op het speciale muurtje in de achterkamer, waar altijd een quiltje hangt. Als ik aan de eettafel zit of vanuit de keuken de kamer binnen kom, zie ik hem meteen hangen en zo kan ik er fijn van genieten. Ik moet nu alleen nog vulling kopen en een mooie achtergrondstof zoeken en dan kan er gequilt worden. Voorlopig blijft het dus weer even stil wat betreft het Delftse meisje.

Afgelopen zaterdag hadden we onze maandelijkse bee. Deze bee duurt altijd een dag, maar Erna en ik waren door omstandigheden alleen 's middags van de partij. Het was erg gezellig, deze keer waren we er wel allemaal, wat niet zo heel vaak voorkomt.

Colette (geen blog) liet een dot van een sneeuwpop zien en Erica had een schitterend kussen gemaakt. Hier nog even een twee duidelijke foto's van beide werkstukken, Erica heeft zich verscholen achter het kussen, naast haar staat zus Annemarie:

Al met al was het weekend gezellig en heb ik nog steeds geen last van een depressie LOL
Een update van mijn huisjes kun je op mijn huisjesblog (klik) vinden.

Fijne dag!

Eerste CWD-update in 2012.......

De afgelopen week heb ik met vliegende vaart 3 blokken gemaakt voor de update van vandaag. Aan dit blok is dat wel te zien, niet zo heel netjes wat betreft de puntjes. Niet zo goed bestuderen dus, dit blok LOL

De naam van het blok is "Present Deplorable State", het is nummer 87. Het volgende blok is nummer 86, "Bull Run"

Bovenstaande blokken zijn volgens de paperpiece methode gemaakt. Het laatste blok heb ik met de hand gepatcht, een behoorlijk tijdrovend werkje, maar hier is-tie dan:

Dit blok heeft als naam "Soldiers Ladies Aid Society" en is nummer 83. Deze drie blokken komen uit rij 8 en daarmee is ook deze rij klaar. Het totaal van mijn blokken staat nu op 98, nog 23 te gaan.
Straks ga ik naar de bee en daar ga ik proberen om rij 5 aan de vier voorgaande rijen te zetten.

Vanavond ga ik even op bezoek bij de andere deelnemers.
Fijne dag!

Jayden......

De lezers van mijn vorige weblog zullen het zich nog wel herinneren. Het eerste verhaaltje over ons ernstig zieke buurjongetje Jayden.

Hier (klik) kan je het nog eens nalezen.
Dit bericht bracht een stroom van reacties op gang. Er kwam financiële steun van jullie voor de reis en het verblijf in Amerika. Aart (klik) voelde zich erg betrokken en ging aan de slag. Hij maakte heel veel leuke dingetjes, die hij verkocht via zijn weblog en op een een leuke markt (klik). De opbrengst van dit alles maakte hij over naar de ouders. Jayden kreeg ook heel veel kaartjes en Guusje (klik) stuurde hem zelfs een lieve knuffel. Er werden kaarsjes voor hem gebrand en Jopie's Dromenquilt (klik) werd ingeschakeld, waarna hij een mooie quilt kreeg. De behandeling in Amerika was ontzettend zwaar. Wat dit kindje allemaal heeft moeten doorstaan, is met geen pen te beschrijven. Toch hield zijn mama een verslag bij. Mocht je er nog iets over willen lezen, kijk dan maar eens hier (klik).
En hoe is het dan nu met Jayden? Tot mijn grote vreugde kan ik jullie vertellen dat het goed gaat. Hij is inmiddels 3 jaar en kijk eens hoe hij eruit ziet:

Geweldig hè! In het allerlaatste verslag van mama Janice kun je lezen hoe het nu met hem gaat.
Ik kan jullie vertellen dat het heerlijk is om hem hier rond te zien lopen. Hij kletst en lacht en speelt. Een gewone gezonde kleuter, super!
Wat is het fijn dat dit verhaal zo´n bijzonder en goed einde heeft.
Ik vind dat jullie recht hebben op dit verhaal en na overleg met papa Danny, ben ik dit gaan schrijven.
Volgende keer kom ik weer met een quiltverhaal.
Fijne dag!

Weekend.......

Het weekend is van het begin tot het einde vol, druk en leuk geweest.
Zaterdagochtend gingen zusje en ik al vroeg richting Tilburg.

Het was Open Dag bij Dorry en daar moet ik bij zijn. Je weet maar nooit wat daar allemaal te zien is en wat Dorry allemaal van plan is het komende jaar. Niet dat ik aan een nieuw project wilde beginnen, hoor, juist niet. Eerst alles afmaken, nou ja, jullie weten het inmiddels wel. Het bekende gebazel van mij dat nergens toe leidt, want wat gebeurde er en echt ik snap er geen bal van, ineens had ik een formulier voor me op tafel liggen en zocht ik zenuwachtig naar een pen, want ik moest me inschrijven en wel METEEN! Maar waarvoor dan?? Nou hiervoor dus:

Zeg nou zelf, zo'n BOM laat je toch niet lopen. Het is gewoon té leuk. Een niet al te grote quilt, een combinatie van appliqueren, maar dan wel hele simpele applicaties van wolletjes, en nine-patch blokjes van gewone stoffen. De blokjes zijn klein, net zoiets als de huisjes. De BOM begint 23 februari en duurt 13 maanden. Dorry zat gezellig aan de tafel vast een blokje voor te bereiden, waardoor ik nog enthousiaster werd. Het zag er zó gaaf uit en ze had nog bijna niks gedaan, kan je nagaan!

enne..... iets gekocht? Ik was het niet echt van plan, behalve dan wat scrapzakjes, want scraps..... daar kan je in het huizenbouw-tijdperk nooit genoeg van hebben. De mand met scrapzakjes stond klaar, ik wilde geel en groen. Het gele zakje was snel gevonden, maar groen was er niet. Geen probleem hoor, want daar was José, die als de wiedeweerga allerlei groene scraps verzamelde en een mooi zakje voor mij klaar maakte terwijl ze de volgende woorden sprak: "voor jou doe ik alles!" Huh? Hoezo? LOLOLOLOLOL

Tja en hier liggen ze dan, mijn aankopen, keurig uitgestald op de prachtige nieuwe vloer van zusje Erna. De leuke zakjes en ook nog 2 mooie lappen, die ik allebei, bij nader inzien, gewoon heel hard nodig had. Ik vertel nog wel een keer waarvoor. Veel te veel informatie voor nu, jullie kunnen dat misschien niet aan, haha....

Bij Erna thuis hebben we lekker geluncht en nog allerlei dingetjes gedaan voor nóg een ander project, waar zij al aan gaat beginnen (klik) en ik nog niet. Bij mij blijft dat nog een poosje liggen, want echt heus waar, eerst is Grietje aan de beurt. Zij moet toch al tussen de huisjes gefrommeld worden......

En over de huisjes gesproken, vandaag was het de beurt aan mijn twee andere bouwvakkertjes om een huisje te bouwen. Ze hebben vanmiddag goed hun best gedaan en na gedane arbeid was het tijd voor lekkere, zelf gebakken cakejes, doorgesneden en dik belegd met jam, een soort scones dus en helemaal door hen zelf verzonnen.

Ik ga zo mijn huisjesblog updaten en daar kunnen jullie de door Anne en Lennart gelegde huisjes bewonderen.

Huisjes van Wessel en Casper........

Gisteren was het weer eens een ouderwetse oppasdag. De jongens hebben nog vakantie en het weer was verschrikkelijk. Dat betekende binnen blijven en ons daar vermaken. Ik had mijn huisjes bouwmateriaal meegenomen en heb de jongens hun eigen huisje laten samenstellen. Op mijn Huisjesblog (klik) kun je hier meer over lezen. De huisjes zijn klaar.

Morgen mag ik nog een halve dag oppassen en dan maak ik foto's van de jongens mét hun eigen huisje.