Fase 2......

Fase 2 van het grote huizenbouwproject is precies op tijd afgerond. Op de laatste dag van deze maand, de schrikkeldag, werd de laatste hand aan de huizen gelegd. Ze werden voorzien van straten en kruispunten.

Daarna zijn fase 1 en fase 2 aan elkaar gekoppeld en daarmee is een gedeelte van het dorp, bestaande uit 60 huizen, gereed.

Vanavond begin ik aan het eerste huis van fase 3. Gedurende de maand maart zullen er 25 huizen gebouwd moeten worden, 5 rijen van elk 5 huisjes. Het plan is om de straten deze keer meteen om de huisjes heen te leggen, zodat ik aan het eind van de maand minder tijd nodig heb om deze fase af te ronden. 
Als dit 3e blok aan het grote blok is gezet, dan zijn de eerste 5 rijen van elk 17 huizen klaar.


Ik zag op de blog van Jeanneke dat zij de lap die ze af heeft, keurig opgerold weggelegd heeft. Wat een goed idee! Mijn lap ligt nu ook zó in de kast.

Met het resultaat van dit enorme project ben ik tot nu toe erg tevreden. Af en toe zakt de moed me in de schoenen, maar dan word ik weer aangemoedigd door mijn kleinkinderen. Zij is ook een grote steun, roept regelmatig: "niet opgeven, hoor!" en dan grijp ik maar weer naar mijn scraps.

Lisa en de huisjes.....

Lisa is echt leuk! Ze heeft een gaaf bloementuintje en het is heerlijk om daarin te werken. Kijk maar eens, één bloemetje staat al in vol ornaat te glunderen dankzij mijn goede zorgen. De andere drie hebben inmiddels ook mijn volledige aandacht.

Ook heb ik vier terras tegeltjes gemaakt, nummer vijf ligt klaar.

Hoe het met de huisjes gaat? Goed hoor. De zeven huisjes van deze week zijn klaar en ik ben helemaal bij. Tot nu toe is het gelukt om elke dag een huisje te maken, nou ja, soms lukt het een dag niet, maar dan maak ik een dag later twee huisjes.
Dinsdag kreeg ik leuke post van Rennie en Martine.

Héél veel lapjes voor de huizenbouw. Natuurlijk werden deze meteen gebruikt. Bij het bekijken van de inhoud van de zakjes kreeg ik onmiddellijk inspiratie.

In het zakje van Rennie zat een lapje met daarop het woordje "HOLLAND". Tja wat kon ik anders doen dan het "Holland (zonder Heiniken LOL) Huis" maken. De koe voor het raam komt van Martine net als de stof voor lucht. Voor mij staat dit huisje ook voor de vriendschap tussen deze twee vrouwen.

Van Martine kreeg ik heel veel lapjes voor de luchten en ook allemaal lieve plaatjes stoffen. Wat te denken van dit huisje?

Niet alleen de lucht, maar ook het theepotje voor het raam is van haar. Zien jullie de tulpjes op dit potje? Past toch prima bij het huisje. Je moet even goed kijken, maar dan zie je dat het dak van tulpenstof is, net als het deurtje. Al die tulpen zorgen toch maar mooi voor een beetje lentegevoel!

Ik ga nog even verder babbelen op mijn huisjesblog (klik). Als jullie nog zin hebben, kom dan even kijken, vind ik gezellig!

Lisa's Flower Garden BOM........

Afgelopen dinsdag startte bij Quilt-it & Dotty het BOM-project Lisa's Flower Garden.

Zó moet de quilt gaan worden (foto Quiltworks)

We kregen het hele patroon, een setje naalden en de stoffen voor de eerste blokjes.
Elke maand moeten er vijf patchworkblokjes (nine-patch) en vier applicatieblokjes gemaakt worden.

Ik heb thuis alle patroondelen netjes in een map gestopt en ben meteen begonnen. Een goed begin is het halve werk, zeggen ze toch altijd.

Inmiddels heb ik drie, bijna vier nine-patches af en één applicatieblokje. Het is leuk werk, vooral ook als je even genoeg hebt van het huizen bouwen.

Overigens is het huisje voor Rebel inmiddels af.

Vanavond ga ik maar weer straten en kruispunten maken, niet mijn favo bezigheid, maar het moet.......

Een huisje voor Toffee.....

Bijna 16 jaar is dit hondje een heel belangrijk lid van ons gezin geweest.

Deze Jack Russell kwam in 1990 bij ons wonen als kleine, speelse pup. Ze kreeg de naam Toffee omdat ze een karamel-kleurig koppie had. Verder was ze helemaal wit.Een jaar later kwam er een ruwharig exemplaar bij, ook een Jack Russell.

Zij kreeg de naam Rebel, een naam die verschrikkelijk goed bij haar paste, want van het begin af aan was dit een heel stout hondje, maar met een superlief karakter. Mijn DH vond haar een "wereldhond". Ze was ook altijd bij hem in de buurt. Als hij aan het klussen was, zat zij er met haar neus bovenop.
Helaas is zij maar 12 jaar geworden, best jong voor een Jack Russeltje. Een week lang heb ik lopen huilen.

In 2005 werd ik heel erg ziek. Toffee was toen 15 jaar en ook aan het sukkelen. Toen ik, na bijna 3 maanden in het ziekenhuis te hebben gelegen, weer thuis kwam, week ze twee weken lang niet van mijn zijde. Ik lag hele dagen op de bank, zij in haar mandje naast me. En toen, op een dag at ze nog een stukje worst uit mijn hand, liep haar dagelijkse rondje met DH, kroop bij thuiskomst in haar mandje, keek me nog een keer aan, diepe zucht, oogjes dicht en blies haar laatste adem uit. Terwijl ik dit tik, moet ik wat tranen weg knipperen.......
Als aandenken aan Toffee heb ik gisteren een huisje voor haar gemaakt, een huisje waarin ze lekker voor het raam naar buiten zit te kijken.

Straks ga ik een huisje voor Rebel maken. De kleinkinderen, die de hondjes alleen maar van verhalen en foto's kennen, vinden het geweldig dat Toffee en Rebel een eigen huisje krijgen.
Geniet van deze dag!

Handwerkbeurs Zwolle......

Vanmorgen om 08.17 uur vertrok de trein vanuit Eindhoven richting Zwolle met zusje en mijzelf aan boord. Wij hebben als 60+ers vrij reizen, dus helemaal prima. Op naar de Handwerkbeurs. Daar aangekomen hebben we ons eerst staan verbazen over de enorme mensenmassa vóór de kassa, niet normaal! Gelukkig hadden wij E-cards en mochten we door een andere ingang, waarna we vrij snel binnen waren. Koffie, lekker heet en voorzien van een eveneens heet sauzijcenbroodje, fijn even bijkomen van de reis, die toch 2 uur duurde.
Nou en toen de hal in. Jeetje Mina, wat een drukte. Héél veel breien en borduren, allemaal prachtig, maar wij kwamen voor de quiltwinkels en dat viel een beetje tegen. Ze waren er wel, maar ze stonden overal tussen en het was een beetje chaotisch. Maar gelukkig: daar was Dorry!

Ze stond te stralen in haar kraampje en wij voelden ons meteen weer helemaal thuis.
Tja, ga je naar Zwolle, word je blij van Dorry. Het moet toch niet gekker worden...... Wat vinden jullie trouwens van haar sjaal? Zelf gemaakt, gewoon een metertje stof van de rol geknipt! Leuk hè!
Dorien hielp een handje mee in de kraam.

En kijk, rechts van haar. Wat hangt daar?

Yep: de hoedjes van Supergoof! Móói in het echie, wow.... 
Ik heb geen idee wat jullie nu denken, maar ik kan me voorstellen dat de meesten mij een beetje gek vinden. Denk je hier een verhaaltje te lezen over Zwolle, gaat het bijna alleen maar over de kraam van dat meisje uit Tilburg. Heb ik daar aandelen? Ech nie..... maar het is wel mijn favo-winkeltje, waar ik deze keer niks heb gekocht, maar dat is helemaal niet erg, want ik ga er dinsdag naartoe, BOM-bee, en dan duik ik ook nog even de winkel in.

Ik kocht wel wat op de beurs, hoor. Eigenlijk best wel grappig, namelijk stoffen voor het carnavalshuisje dat ik straks ga maken. De winkel waar ik het kocht, kwam uit Friesland (ben de naam vergeten sorry....) en de verkoopster keek of ze het in Keulen hoorde donderen toen ik naar carnavalsstoffen vroeg en zei, een beetje bits: "ik weet echt niet wat U bedoelt, kan me daar helemaal niks bij voorstellen". OK dan, zucht... Ik: "vrolijke stofjes misschien"? Nou die had ze, hè hè, hoe moeilijk kan het zijn??? Kijk dit zijn ze en de schaar gaat er zo meteen in:

Dit wordt superleuk, zie het helemaal voor me. Kijk morgen maar even op mijn huisjesblog, dan show ik hem.
Oh ja, ik heb samen met zusje nog een lief lapje met hondjes (ieder de helft) gekocht. Allemaal Jack Russeltjes, die binnenkort vanachter verschillende raampjes mogen gluren naar de buren en andere voorbijgangers.

Al met al hadden we een hele gezellige dag. Nu op de bank een huisje bouwen en morgen ook lekker fröbelen.

Carnaval en Zwolle......

De voorbereidingen:

Met mij was DD vrij snel klaar, rooie wangen en sproetjes. Dit té coole shirt werd nog gecompleteerd met beenwarmers met hetzelfde design en een gave oranje pet, nou echt wow, hoor!

DD en de kinderen zagen er zó uit:

Close-up van Wessel als Swedish Chef van de Muppets:

en van Casper als Pino van Sesamstraat:

Het was een supergezellig feest. Kijk maar eens naar de collage:

Gelukkig was dit het enige carnavalsfeest dat op het programma stond. Ik ontvlucht morgen Eindhoven en ga gezellig met mijn zus Erna naar de Handwerkbeurs in Zwolle. Wie weet komen we nog bekenden tegen.

Alaaf!

Vanmiddag gaat deze oma, Noord-Hollandse van geboorte en aldus gespeend van elk carnavalsgevoel, zich storten in het carnavalsgedruis op de school van Wessel en Casper. Ik word ingezet als hulpje in de kleuterklassen en zal vakkundig worden geschminckt en aangekleed door mijn dochter, zucht......
Wessel zal als Swedish Chef van de Muppets de hele middag door de school hossen en Casper is Pino van Sesamstraat. Foto's volgen nog.

Fijne dag iedereen!

Nieuwe lapjes voor weer een huisje, maar ook iets anders......

Gisteren viel er een dikke envelop in de brievenbus en kijk eens maar eens wat erin zat:

Wat een leuke kleurtjes hè! Er zitten trouwens ook nog echte "Inge stoffen" bij, die liggen onder de vrolijke lapjes. Op het blaadje zie je staan van wie ik ze kreeg. Saskia is de gulle gever. Zij is een hele jonge quiltster, die door het huisjesvirus op mijn blog terecht kwam. Ze woont in een plaatsje vlakbij Eindhoven (waar ook onze zoon woont), dus wie weet komen we elkaar nog eens ergens tegen. Saskia, reuze bedankt voor de prachtige lapjes. Doordat ik nog steeds niet genezen ben van het huisjesvirus, heb ik gisteravond meteen een huisje gemaakt. Het is een echt "Saskia-huisje" geworden. Kijk maar eens op haar blog, dan snap je wat ik bedoel.

Toch wil ik een tussendoortje. Ja, ik weet het wel, ik moet ook de Ikorniquiltnog verder quilten. 

Elke dag doe ik wel een stukje, een heel klein stukje, maar toch... er wordt aan gewerkt.


Ik wil ook even iets anders, een miniquiltje, dat snel af is.
Bij Ellen van Ellie's Quiltplace vond ik dit leuke patroontje.

Stoffen erbij gezocht en vanmiddag ga ik beginnen. Ik heb er zin in!

Meer dan 100 CWD-blokken......

Vandaag laat ik drie nieuwe blokken zien. Ik heb er inmiddels 101 af en ja, dat is één meer dan 100, vandaar de titel van dit logje.

Het eerste blok is nummer 99: President Lincoln's Proclamation

Het tweede blok is nummer 101: Picket Lines

En tenslotte het derde blok, nummer 103: The Meaning of War

Nog wat cijfers. Ik heb de blokken van 8 rijen helemaal af, 4 rijen zitten aan elkaar, rij 5 zit voor de helft vast aan de bovenste 4 rijen.
Ik moet nog 20 blokken, verdeeld over de rijen 9 t/m 11. Zo, zijn jullie weer helemaal op de hoogte. Als je alle blokken wilt bekijken, klik dan op het foto-album in de linker zijkolom of gewoon hier.

Omdat het vandaag Valentijnsdag is sluit ik af met een leuke kaart, die ik van Carolyn kreeg.

 Happy Valentines Day!

Hartjes......

Morgen is het Valentijnsdag, maar omdat ik dan mijn CWD-blokken hier moet laten zien, vandaag vast een "harten logje".

Ik heb alle sneeuwpoppen in huis opgeruimd. Ze hebben plaats gemaakt voor de hartjes. In de gang hangen deze 2 quiltjes:

Dit is één van mijn eerste quiltjes, gemaakt in 1995 naar een patroontje uit de Ariadne. Elk jaar hangt hij wel een paar weken in de gang omdat ik hem nog zo leuk vind én omdat ik steeds zo'n "oh ja" gevoel krijg als ik de stoffen bekijk waarvan de hartjes gemaakt zijn. Hé, dat brengt me op een idee. Van de meeste stofjes heb ik nog restjes. Daar wordt dus mooi een huisje van gemaakt.

Het tweede quiltje is het poppenquiltje dat ik maakte op de poppenquiltclub van Dorry. Ik vind dit toch een dotje. Ik ben dol op deze stofjes.

En wat heb ik zojuist gedaan? Dit:

Een heel erg "over de top" hartjeshuisje geknipt, zelfs de lucht zit vol met hartjes. Vanavond ga ik het naaien en morgen zet ik het op mijn huisjesblog.

Fijne avond!

Muizenissen......

De afgelopen week stond volledig in het teken van DE MUIS.
Een paar weken geleden kondigde ik met veel bombarie aan dat ik het project van The Night before Christmas uit de kast had gehaald en daarmee nu echt aan de slag ging. Lees de eerste regels van dit logje er maar op na. Eén blok had ik vorig jaar gemaakt en nu zou ik samen met Sylvia (ook wel Catootje genoemd) er mijn schouders onder gaan zetten.

Zoals jullie inmiddels wel gezien zullen hebben, heeft zij woord gehouden, maar ik??? NIET DUS! In plaats daarvan heb ik lopen tobben en dubben en uiteindelijk heb ik besloten om een ander holletje voor het muisje te gaan zoeken. Ik heb hierover uitgebreid overlegd met Catootje (een heleboel mailtjes over en weer, gezeur van mij en lieve antwoorden van haar.....) en zij gaf mij het allerlaatste duwtje. Ik had twee liefhebsters voor het patroon en nu gaat het muisje morgen op reis naar haar. Gelukkig is het een korte reis want zij woont in dezelfde plaats als ik.

Ik besloot om van de stoffen voor dit project een "muizenhuisje" te maken. Ik was er niet helemaal zeker van of de mensen in het dorp er blij mee zouden zijn als er een muisje kwam wonen, maar ik heb het erop gewaagd en kijk maar eens hoe blij en tevreden dit muisje voor het raampje zit, terwijl ze lekker aan een stukje kaas zit te knabbelen. Voor de duidelijkheid heeft ze de M van Meisjesmuis op haar voordeur geschilderd. Inmiddels hebben de andere bewoners haar geaccepteerd. Er wonen gewoon alleen maar lieve mensen in mijn dorpje, echt wel!

En dan de laatste "muizenis". Gisteren was ik met mijn dochter in de kinderboekenwinkel in Eindhoven en daar stond het.

Ik las er voor het eerst iets over bij Willy en was meteen helemaal weg van dit boek. Nu heb ik het boek en het is leuk! In de komende voorjaarsvakantie ga ik, samen met de jongetjes, een muizenhuis maken. Op de website van het Muizenhuis kun je een knutselvel downloaden en nog allerlei tips vinden. Ik heb er alle vertrouwen in dat we er iets leuks van gaan maken. De jongens houden van knutselen en kunnen zo lekker hun fantasie gebruiken, net zoals hun oma!

Zo, op dit blog ben ik klaar. Nu nog even de huisjes van afgelopen week laten zien op mijn huisjesblog. Ga maar even kijken. Grietje woont er inmiddels ook.

Vriendinnen en hun huisjes......

Twee hele leuke meiden, dikke (niet qua omvang hè LOL) vriendinnen van elkaar,  zij en zij, gaven mij allebei een hele stapel scraps voor het huisjesproject.
Ik besloot om er twee aparte huisjes van te maken, een "Else-huisje" en een "Sylvia-huisje". Dit leek een keigoed idee, maar wat gebeurde er? Er was iets met die gekregen lapjes. Ik had twee keurige stapeltjes gemaakt, maar in no time was het een bende. De lapjes van de één lagen ineens bij die van de ander. Heel vreemd, maar toen ik er over nadacht, wist ik het. Die meiden zijn in het echt ook zo. Die willen regelmatig bij elkaar zijn, lekker kletsen en samen een beetje rommelen. Ieder een huisje met alleen eigen lapjes, nou dat vinden ze niks. En dus zijn het deze twee geworden. De bouwstenen bestaan uit een mengseltje van hun lapjes voorraad.

En nu maar hopen dat de dames een beetje tevreden zijn!

Koudegolf en ander "belangrijk" nieuws....

Nederland wordt geteisterd door een koudegolf. Dat was wat ik hoorde toen ik vanmorgen de radio aanzette. Het vriest al 5 dagen en 5 nachten en dan heet het een koudegolf, maar om dan op het nieuws te zeggen dat we "geteisterd" worden.......... Inmiddels is de berichtgeving enigszins aangepast.

In ons (bere-)hol merken we niks van die teistering. Het is lekker warm en gezellig en ik heb ook geen vorstverlet. Er moeten gewoon huisjes gebouwd worden. Het weer zorgt wel voor inspiratie. Ik vind het leuk om verhaaltjes te verzinnen bij de huisjes. Overigens komt dat idee niet van mezelf. Ik zag het voor het eerst bij Floor. Zij is bezig met een ontzettend leuke kersthuisjesquilt van Japanse stoffen en vertelt daar leuke verhaaltjes bij. Het maakt een blogberichtje net iets leuker om te schrijven en misschien ook wel om te lezen.

In mijn dorpje staat een quilt-atelier. Je herkent het aan het dakje. Zie je al die schaartjes? Knipperdeknip gaat het daar de hele dag.

Omdat het zo koud is, heeft mevrouw de quiltster (of zou het een meneer zijn? Toch eens even op bezoek gaan.....) een lekkere beker hete chocolademelk gemaakt en die even voor het raam gezet, terwijl er een nieuw draadje in de naald gedaan wordt. Ik ben erg benieuwd naar de quilt die hier gemaakt wordt. Misschien krijgen we die nog eens te zien.
Op mijn Huisjesblog is het hele rijtje nieuwe huisjes van de afgelopen week te zien.

Deed ik ook nog iets anders? Ja hoor, ik ben weer een stukje verder met de "Fin du Siècle" quilt. Blok 4 is bijna gequilt.

Vandaag ga ik een paar blokken van de Civil War Diary quilt voorbereiden. Het is weer bijna de 14e en dan wil ik toch echt iets laten zien.

Geniet van deze zondag, de zon schijnt en zó koud is het niet vandaag. Wij wagen ons straks aan een (hele korte, haha.....) wandeling.

Een wizz-kid en een sneeuwhuisje......

Casper, mijn jongste kleinkind van 4 jaar, is echt een kind van deze tijd. Hij is dol op spelletjes, gewone ouderwetse spelletjes van vroeger, maar veel liever wil hij een spelletje doen op de telefoon of vraagt hij of hij mag Wii-en. Vol bewondering kijk ik naar wat hij allemaal kan.

Hij racet met een motor over het circuit en verbreekt het ene record na het andere. Onderweg worden obstakels verwijderd en kunstjes gedaan om de snelheid te verhogen.
Dan gaat hij zwemmen, ja ook op de Wii. Hij heeft van zichzelf een poppetje gemaakt. Dat gaat net als bij het maken van een compositie-tekening. Je zoekt een vorm van je gezicht, haren, ogen, mond enz. uit en daar ben je dan. Casper gaat wedstrijdzwemmen en natuurlijk wint hij dan, kijk maar:

Hoe cool is dit! Hij heeft van mij trouwens ook een poppetje gemaakt, want ik moet het ook leren. Protesteren helpt niet, want.... "Oma, proberen is leren", tssss..... wijsneus. Voorlopig kan ik er nog niks van en mag ik op de reclameborden langs het circuit staan. Ook leuk, zucht......

Ik bouw ondertussen gewoon nog een huisje, een sneeuwhuisje. Het sneeuwt in het dorp en het dak is al helemaal bedekt met een dikke laag sneeuw. Er staat een snijdende, koude wind en de sneeuwpop is naar binnen gevlucht. Dat is niet slim, want dan gaat hij smelten. Maar wat zegt mijn wizz-kid bij het aanhoren van dit verhaal?? "Deze niet, want het is maar gewoon een stofje"..........

Om kwart over drie ga ik de jongens uit school halen en pas ik op tot zes uur. Eens kijken of ik ze kan verleiden tot het doen van een "gewoon spelletje".