Gewoon gezellig.....

Ook die verschrikkelijke druilerige zondag ging uiteindelijk gewoon voorbij en maandag beloofde een leuke dag te worden. Kleinzoon Lennart was jarig en 's middags gingen we dat vieren.

Het kind was "vet blij" met de enorme doos Lego, een heuse garage. Papa en opa waren niet minder geïnteresseerd. Onze DS is met zijn 40 jaar nog steeds een enorme Lego liefhebber, dus komt het supergoed uit dat hij mee mag helpen bouwen! Het was een heerlijke middag.

Gisteren begon de dag met een heerlijk zonnetje, zo lekker dat ik buiten kon gaan zitten patchen. Met mijn mobiel maakte ik deze foto en liet mijn vrienden op Facebook mee genieten.

Ik ging als een speer, alle blokjes op één na, zitten aan elkaar.

Vanmorgen motregende het hier en terwijl ik dit schrijf (15.30 uur) is het nog steeds saai buiten, geen zon te bekennen.Toch kan mijn dag niet meer stuk. De post is geweest en bracht alleen maar leuke dingen. Kijk maar even mee. Van dit meisje kreeg ik dit, zomaar......

Hoe lief is dat?? Super toch. Lieve Else, hartstikke bedankt. Wat een verrassing. Het bedeltje hangt inmiddels aan mijn roze armband, die ik toevallig vandaag om heb. Het sleuteltje, dat er aan hangt, kreeg ik trouwens ook van haar bij een andere gelegenheid.

Er zat nog een envelop voor mij bij. Oohh gaaf, daar zat ik op te wachten, want ik zit nog steeds in de "Lisa-modus". Kijk, ik kan weer verder:

Ik ga aan de slag. Kan mij dat duffe weer schelen LOL

Tot blogs maar weer!

Jarig jongetje.....

Ons 3e kleinkind, Lennart, wordt vandaag alweer 6 jaar.

Vanmiddag gaan we hem, samen met de andere opa en oma, uit school halen en zijn verjaardag vieren.
Zijn verjaardagshuisje is net op tijd klaar.

Update adventwantjes en een huisje....

Vandaag was ik van plan om lekker veel te quilten of te patchen, vooral ook omdat het "van dat weer zou worden". De weersvoorspelling kwam uit. Het regende aan één stuk door.

Het regent nog steeds en heb ik iets gedaan? Nee, helemaal niks en ik geef het weer de schuld.  Ik zit maar een beetje duf achter mijn PC, beetje Facebooken en quilts bekijken, maar waar ik normaal vrolijk van word en inspiratie opdoe, werkt dat vandaag niet.
OK, nu ik toch hier zit, zal ik de adventwantjes van deze maand laten zien, gisteravond afgemaakt.

Uit verveling heb ik ze alle negen maar even in de kale takken gehangen. Ik wilde buiten een foto maken, maar nee..... kan niet.

Ach, staat eigenlijk ook wel grappig.

Inmiddels is het bijna half vijf en nadat ik mezelf eens streng toegesproken had, heb ik toch maar wat bouwstenen geknipt voor het verjaardagshuisje van kleinzoon Lennart. Het is wel net op het nippertje. Morgen wordt hij 6 jaar. Vanavond bouwen, zodat ik morgen tenminste zijn huisje mee kan nemen naar zijn verjaardag.

Hopelijk verloopt jullie dag wat gezelliger. Ik ga nu een lekkere pan verse tomatensoep maken. De bouillon heb ik gisteravond getrokken, tomaten zijn gekookt en gepureerd. Ik heb daar dus wel heel veel zin in!

Tot blogs!

Er zijn dingen....

waar je erg blij wordt, zoals bijvoorbeeld weer een AFFO, ook al is het maar een kleintje.

Dit engeltje is een patroon van Ellie's Quiltplace en was erg leuk om als tussendoortje te maken.
Ooit maakte ik nog twee engeltjes.

Het patroon van het linker engeltje plukte ik van Internet en dat quiltje heb ik weggegeven. Het patroon van het middelste quiltje kocht ik in Westerlo (België) bij Atelier Salgarollo. Het hangt al jaren in mijn quiltkamer, maar is vandaag verhuisd naar ons halletje. Bij binnenkomst word je nu verwelkomd door twee engelen, nou ja eigenlijk drie als ik mezelf meereken LOL

Waar ik deze week ook erg blij van werd, was de komst van een nieuwe koffiemachine. De oude gaf de geest na 7 jaar trouwe dienst en 27.167 koppen koffie, erg hè......

Jammie, hier kan ik lekkere cappucino mee maken!

En dan kwam schoondochter Nausika mij afgelopen woensdag met dit karretje verrassen.

Hoe leuk is dat? Ze kon het niet langer aanzien dat haar arme schoonmoeder met zware tassen liep te sjouwen, ook al is de winkel hier om de hoek. Ik wilde nóóit, echt helemaal nóóit zo'n maf, duf boodschappenkarretje. Kom op zeg, zó oud ben ik toch nog niet. Tuurlijk wel, 63 jaar is al een hele leeftijd, hoor. Echt wel tijd voor een heuse boodschappenwagen. OK dan, maar dan wel een hippe en daar kwam ze aan met een polka dot. En ik vind hem leuk! Ik heb hem net helemaal volgeladen met allemaal zware spullen en zonder moeite karde ik weer huiswaarts. Nausika, superbedankt!! Je bent een dotje!

Een heel fijn en blij weekend voor jullie allemaal!

Daar is-tie dan.......

Eindelijk, eindelijk kan ik hier weer eens een heuse, echte AFFO laten zien.

De achterkant is ook mooi.

Ik ben hartstikke blij dat de quilt nu helemaal af is. Een label ontbreekt, maar ik maak nooit labels, met uitzondering van de keren dat ik een quilt voor een ander maak. Ik maak geen quilts voor in de eeuwigheid. Ik maak ze omdat ik dat leuk vind, geniet van het maakproces (OK, soms niet....), vooral ook zelf  geniet van mijn quilts en ik geef er echt helemaal niks om dat niemand later zal weten dat ik de maakster ben en in welk jaar ik een quilt maakte.
Vinden jullie dit raar, irritant of dom? Vind ik prima, hoor, maar dit is wat ik vind en daar moeten jullie het maar mee doen LOL

En wat zal ik dan nu eens gaan doen? Iets kleins maar, denk ik. Ik wilde eigenlijk meteen een andere UFO uit de kast trekken, maar toch maar even niet. Eerst deze dan maar afmaken:

Weekend..........

Gisteren ben ik op "kraamvisite"  geweest bij zusje Erna. Vrijdag kon ze haar nieuwe huisgenootje ophalen en nu hobbelt er een superkleine kitten door haar appartement met de mooie naam "Fay".

Wat een moppie hè. Ik denk dat ze best slim is, want ze ging gisteren even in de radiogids kijken of er nog iets anders op TV was dan al dat voetballlen. Hoe bijzonder is dat? LOL

DS met echtgenote en kindjes kwamen ook even kijken. Anne en Lennart kijken vol verbazing naar dat kleine, snelle beestje.

Even aaien, hoor. Ze is zó lief.

Voor Puck had ik een kluifje meegenomen. Dat hoort zo hè. Als je op kraamvisite gaat, neem je ook iets mee voor het andere "kind". Ze laat de drukte aan zich voorbij gaan en ligt lekker te genieten.

Toen ik weer thuis was, heb het laatste blok van Grietje gequilt en vanmorgen heb ik de bies aan de top gezet.

Dit vind ik altijd een behoorlijke klus. Ik ben niet zo handig met de naaimachine, maar een bies er met de hand aanzetten, vind ik helemaal geen doen. Ik heb het op mijn dooie gemak gedaan en vooral goed nagedacht over iedere handeling. Rustig aan bij het maken van een mooie, schuine hoek.

Pfieuw, de eerste is gelukt.

Er gaat ook wel eens iets fout, dan zit er ineens een beetje stof dubbel. Uithalen dus maar en met veel spelden een stukje opnieuw doen.

Dan ben ik terug bij het begin en schuif het laatste stukje van de bies in het eerste, stikken en kijken of het er mooi uitziet als de bies is dubbel gevouwen.

Ik ben tevreden over het resultaat.
Op dit moment ligt de quilt op mijn plekje op de bank. Ik ga daar straks de bies met de hand vastzetten, terwijl het voetbalgeweld weer losbarst. Voor Nederland vast en zeker de laatste keer, maar dat maakt niet uit. De rest van de wedstrijden worden met evenveel enthousiasme door mijn DH bekeken. Hij houdt van voetballen, vindt het leuk om naar te kijken.
Vanmiddag waren de kinderen en kleinkinderen hier ter ere van vaderdag. Dit was één van de cadeautjes die hij kreeg en daar is hij heel erg blij mee. Als er geen voetballen op TV is, heb ik er nog geen kind aan, dan is hij vast en zeker verdiept in dit boek! Hoeveel vaders zouden dit gekregen hebben vandaag?
Voor diegenen onder ons, die géén idee hebben..... René van der Gijp is een ex-voetballer en nu voetbal-analist, in de laatste hoedanigheid erg bekend van zijn analyses op TV. Hij is grappig, maar heeft ook veel gemaakt in zijn leven, o.a. een burn-out en hoe hij deze periode beleefd heeft, wordt mooi beschreven in het boek.

Ook ik kreeg dit weekend een cadeautje. De post bracht een envelop met daarin twee schitterende kaarten.

De kaarten zijn gemaakt door Ineke Rens. Haar blog bestaat 1 jaar en door een reactie te schrijven, kreeg ik deze mooie kaarten.
Zoals jullie kunnen lezen moest ik er eentje aan mijn zus geven. Lennart koos de rode voor mij en gisteren heb ik de witte aan Erna gegeven. Ineke, ik wil je hierbij nogmaals heel hartelijk bedanken. De kaart is prachtig!

Zo, nu snel koffie inschenken, het laatste stukje aardbeienvlaai erbij en hup op de bank, TV kijken/luisteren en biesje naaien.
Fijne avond allemaal!

Grietje en huisjesnieuws......

Het gaat goed met "Grietje", nog slechts anderhalve baan en de bies kan er omheen.

Terwijl ik aan het quilten ben, denk ik aan de huisjes. Ik weet niet wat ik er mee aan moet. Doorgaan, stoppen en als ik dan stop hoe gaat de quilt er dan uitzien? Ik wik en weeg en word er onrustig van. Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Ik moet echt de knoop doorhakken en een besluit nemen. Er ontstaat iets van een plan in mijn hoofd. Ik gooi al mijn "huiswerk" op de grond, de hele mikmak bij elkaar. De huisjes die al aan elkaar zitten, alle losse huisjes, een rijtje met 6 huisjes, straten, kruispunten, gewoon alles.

Terwijl ik naar die stapel kijk, weet ik het. Ik ga stoppen! Met 140 huisjes, herstel 142 (leg ik zo meteen uit) vind ik het mooi geweest. Ik maak 12 rijtjes van elk 11 huisjes, dat zijn er 133 in totaal. Ik houd er dan nog 9 over. Die verwerk ik in de achterkant. Ik ga een mooie rand zoeken zodat de uiteindelijke maat ongeveer 100 x 110 cm wordt.
In deze quilt zitten veel huisjes met een verhaal. Er zijn stoffen gebruikt, die ik kreeg van mijn zus en van quilt- en blogvriendinnen. Mijn 4 kleinkinderen hebben ieder een, door henzelf bedacht, huisje plus een huisje voor hun verjaardag. Daarmee kom ik even terug op het aantal van 142. Ik moet nog 2 verjaardagshuisjes maken.

Deze twee "partners in crime", mijn jongste kleinzonen, zijn namelijk nog niet jarig geweest.

Lennart (links), zoontje van DS wordt 25 juni 6 jaar en Casper, zoontje van DD wordt 5 jaar op 18 augustus.
Maar waarom nou niet gewoon doorgaan? Als ik alleen al dacht aan al die huisjes die ik nog "moest" maken (meer dan 200) en aan de grootte van de quilt, werd ik bijna depressief, echt waar. Bovendien hadden de kleinkinderen er ook helemaal genoeg van. Een jaar duurt te lang voor hen en de confrontatie met een oma, die altijd en eeuwig een huisje aan het naaien was, konden ze ook niet meer aan LOL. Ik ben opgelucht en mijn hoofd is "huis-vrij". Ik heb het hele zwikkie bij elkaar in een grote, handige opbergmap gedaan en als ik zin heb, werk ik er een beetje aan, zodat de top op 1 januari 2013 in ieder geval af is.

Eigenlijk had ik het van tevoren kunnen weten. Ik houd zulke projecten gewoon niet vol. Ik stort me er vol overgave in en na een aantal maanden, soms zelfs al na een paar weken, slaat de verveling toe en geef ik het op. Dat ik de 121 blokken van de Civil War Diary Quilt (klik) ooit af heb gekregen, mag een wonder genoemd worden en komt alleen maar door de maandelijkse update en dan nog heeft dit 5 jaar (!!) geduurd. Geen idee overigens wanneer de top  klaar zal zijn. Zes rijen zitten aan elkaar, nog vijf te gaan. Gelukkig heb ik er geen last dat dit er ligt, komt waarschijnlijk omdat dit echt een meerjaren-project is.
Voorlopig wordt er hier alleen nog maar gewerkt aan kleinschalige projecten, een beetje van dit en een beetje van dat en af en toe "iets af"!

Tussendoortjes......

Ik weet het, het mocht niet van mezelf. Toch heb ik het afgelopen weekend aan twee tussendoortjes gewerkt. Ik word een beetje maf van "alleen maar quilten". Het gaat wel goed, hoor. Grietje is voor de helft gequilt.

Ik heb wel het een en ander uitgehaald. De rechte lijnen b.v. die ik naast het middenblokje op een 1/2 cm van de naad had gequilt. Ik vond het niet mooi en ook niet passen bij de rest van het quiltwerk. Nu zitten er hartjes op die plaats, net als op veel andere plekken in de quilt.

De achterkant wordt ook steeds mooier.

Eigenlijk was ik van plan om niet zo veel te quilten, maar als ik dan bezig ben, wil ik toch bijna elk blokje voorzien van een paar quiltsteekjes. De quilt gaat dan toch meer leven.

En wat ik dan tussendoor heb gedaan? Blok nummer 4 gemaakt van de Love BOM.

Alle vier bij elkaar:

Deze quilt wordt helemaal machinaal gemaakt, nou ja de top dan. Het quilten doe ik gewoon met de hand. Het is een superleuk project om mee bezig te zijn en het naaien van de blokken op de machine gaat me steeds beter af.

Nadat ik de stitchery van bovenstaand blokje af had, wilde ik verder borduren. Het is zo relaxt om zo'n klein werkje in je handen te hebben. En dus werd de Quilt Angel van Ellie's Quiltplace overgetrokken en zijn de eerste steekjes gezet.

Genieten hoor, van dit fris rode borduurgaren. De stoffen liggen erbij terwijl ik bezig ben, kan ik af en toe even aaien LOL

Fijne dag! Ik ga vanmiddag verder met Grietje. Nog even stofzuigen.

Quiltwerk....

Op dit moment houd ik me (bijna) alleen bezig met quilten. Ik quilt wat af, ben met twee quilts tegelijk bezig. Je kunt mij dus gerust een "Quilt Angel" noemen.

Toen ik in de nieuwsbrief van Ellie's Quiltplace dit patroon zag staan, heb ik het meteen besteld. Ik hou van engeltjes en deze spreekt me helemaal aan. Als je het patroon goed bekijkt, zie je dat ze een tas in haar handen heeft van de quiltshop en waar ben ik het liefst als ik ga shoppen? Yep, dáár dus.
Deze keer heb ik het hele pakketje gekocht en niet alleen het patroon en dat komt dan weer door de stofjes. Die zijn toch echt helemaal geschikt voor dit quiltje. Ook het borduurgaren zit erbij. Leuk toch.
Het patroon ligt op de  'Fin du Siècle', door mij meestal aangeduid als de Ikorniquilt. Inmiddels heb ik aardig wat gequilt, maar nu moet hij het met elke dag een paar draadjes doen, want ik werk het hardst en het meest aan "Grietje", mijn versie van de 'Céline'.

Ik maak gebruik van allerlei patronen. Op de bovenste foto zie je wat meer krullen. Het Toile de Jouy plaatje is voorzien van een raster. Verder zitten er overal hartjes, in alle soorten en maten. Af en toe quilt ik wat rechte lijntjes, een halve cm vanaf de naad. Hier een stukje van de achterkant:

Ik ga stug door deze keer. Ik wil onderhand wel weer eens een quilt helemaal af hebben. Het is gewoon té lang geleden. Dat gefröbel van mij moet maar eens afgelopen zijn. Het is de hoogte tijd voor een heuse echte AFFO!

Nog een keer de huisjes......

Gisteren heb ik op mijn Huisjesblog (klik) een update gezet over de stand van zaken betreffende mijn huisjes. Omdat weinig mensen weten van het bestaan van dat blog, laat ik dat hier even weten.

Eén huisje laat ik hier zien. Dat had ik willen doen bij het laatste verhaaltje over Lisa's Flower Garden. Ik heb namelijk een huisje gemaakt van de scraps van de vijf nine-patch blokjes van maand 4.

En nu hoop ik dat die regen stopt. Ik heb vandaag een oppasdag omdat de andere oma verhinderd is. Nu zijn de kinderen op school, maar vanmiddag....... hopelijk is het dan droog. Nou ja, anders vermaken we ons ook wel hoor. We gaan in ieder geval appelflappen bakken.

Fijne dag allemaal!