Top Civil War Diary Quilt af.......

Terwijl het echt "bloody hot" was, ben ik aan tafel gaan zitten, heb die enorm grote lap er opgelegd en ben blokje voor blokje de laatste rand eraan gaan zetten. De naald glibberde af en toe tussen mijn vingers, maar dan pauzeerde ik even en hup de volgende. Ik heb hier geen foto van, want dat ik dat wel eens zou kunnen doen, kwam niet in me op. Echt één ding tegelijk, meer ging niet....... Toen alle blokken eraan zaten, was het wel tijd voor een foto.

De border moet er nog aan, maar daarvoor wil ik naar de quiltwinkel van Dorry. Ik vind het nu nog te warm, maar wie weet is het zaterdag iets koeler.
Vandaag ga ik drie bloemetjes appliqueren van Lisa's Flower Garden, de BOM waarvan morgen weer een nieuw voorraadje wordt opgestuurd en ik wil wel "bij" blijven.

Omdat het morgen weer oppasdag is, kan ik niet naar de bee omdat ik dan niet op tijd terug ben om de jongens uit school te halen.

Fijne dag allemaal, houd het nog maar een beetje rustig!

Liefs van

Inge

Jarig!

Vandaag is het al weer vijf jaar geleden dat ons jongste kleinkind werd geboren. Hij kreeg de mooie naam Casper.

Inmiddels is het een "grote, stoere jongen"!

Lieve Casper, van harte gefeliciteerd en tot straks!

Dikke kus van

oma Inge en opa Paul

Rij 11 en het allerlaatste huisje......

Zo, rij 10 zit ook aan Civil War Diary Quilt. Deze rij begint met Abraham Lincoln, president van de USA in de tijd van de Civil War.
Terwijl de mussen gisteren met bosjes van het dak vielen, ben ik gewoon stug doorgegaan. Om 00.34 zette ik de laatste steek. Ik kan de lap nu niet aan de lijn hangen, want daar hangt was. Ik heb hem even over het bankje gedrapeerd en meteen een foto gemaakt van het laatste stapeltje blokken.

Vanavond ga ik aan de laatste rij beginnen. Dan, als het niet meer zo heet is, pak ik het hele boeltje op en ga ik naar Dorry en José, die mij vast en zeker gaan helpen om een mooie rand te kiezen en een lekkere tussenvulling. Daarna ga ik pas bedenken hoe het verder moet.........

Oh ja, voordat ik begin aan de blokken, moet ik eerst het aller, allerlaatste huisje maken, namelijk het verjaardagshuisje voor Casper, ons jongste kleinkind. Hij wordt zaterdag alweer 5 jaar. Eerst even de geschreven tekst borduren en dan het huisje in elkaar knutselen. En dan moeten alle 144 huisjes ook een quilt worden. Poeh hé, het leven van een quilter is best wel druk!

Fijne dag verder en tot blogs maar weer,

Inge

Zomerhitte en een beetje Civil War

Schreef ik in mijn vorige logje over de herfstblues waardoor ik bevangen was, nu is het de verzengende zomerhitte, die langzaam maar zeker naar mijn hoofd stijgt. Ook het herfstsfeertje in de tuin is helemaal weg. Met een tuin op het zuiden waan je je in een of ander tropisch, bloedheet land (wel je ogen dichthouden LOL).

De zon verhit de straatstenen en het sneue setje begonia's is vervangen door verse anjers. Het bankje blijft leeg.

Het tafeltje wordt alleen maar gebruikt om even snel een stukje van rij 10 van de  CWD-quilt op de foto te zetten.

Er zitten inmiddels zeven blokken aan elkaar, met de hand genaaid, want rug gaat wel iets beter, maar is nog niet helemaal top. Ik ga straks in onze koele kamer op mijn gemak verder zitten patchen.
Vanmorgen kwam ik na een wandeltochtje naar de markt voor lekker vers fruit, niet veel verder dan staren naar mijn bruine voeten (altijd slippertjes aan, is wel te zien), fotootje van maken en deze op Facebook zetten. Toppunt van lamlendigheid....... De reacties zijn overweldigend trouwens, mijn voeten zijn inmiddels een "hot item" LOLOLOLOL Ook even kijken?

Groetjes uit een superwarm Eindhoven,

Inge

Herfstblues en rugblessure.....

Vanmorgen zat ik in onze kleine stadstuin een beetje voor me uit te staren en te genieten van alle kleurtjes, die er nog te zien zijn.

Snel nog wat foto's gemaakt van de zomerheide, de geraniums en de nog uitbundig bloeiende Dipladenia. Ineens werd ik overvallen door een melancholiek gevoel, goh..... het rook een beetje naar herfst, er verkleurden al wat blaadjes, op mijn tafeltje staan mini begonia's en die zien er al hartstikke sneu uit.
Ik zette deze foto op Facebook en wat blijkt? Er zijn meer mensen die dit al voelen. Langzaam maar zeker komt er een einde aan de zomer, die af en toe niet echt op een zomer leek, maar nu toch best weer aardig is.
Gelukkig houd ik van alle seizoenen en kan ik me nu al verheugen op de leuke dingen die gaan komen in de herfst.

En dan die rugblessure. Waar heeft ze het over? Ik kan jullie bijna horen denken. Ik zal het vertellen en nu maar hopen dat niet iedereen heel erg gaat lachen, want het is een raar verhaal, luister en huiver LOL

Ik ging dus als een trein met de Civil War Diary Quilt, OP DE NAAIMACHINE, niks aan de hand tot ik weer ging staan................oeioeioei, mijn rug! Wat is er gebeurd???? Ik heb veel te lang in dezelfde, verkeerde houding achter die machine gehangen, echt gehangen. Niet als een normaal mens, recht erachter, goed zittend op mijn stoel, neuh................ hartstikke scheef, op één bil, rechterbeen gestrekt opzij op de voetpedaal, kortom fout, fout, fout en nu zit ermee, letterlijk en figuurlijk. Ik kan niks meer achter die machine, moet aan de eettafel gaan zitten, rechtop, rug naar achteren en dan gaat het wel. Mik er af en toe een paracetamolletje in en naai een blokje MET DE HAND, zucht.... terug naar af dus.

Ik patch de laatste 2 rijen met de hand. Ik moet wel en eigenlijk vind ik dat helemaal niet erg. Vanavond rechtop op de bank en dan zal het morgen wel weer wat beter gaan met deze muts hier.

Ter afsluiting van dit blogje: laatst hoorde ik van een jong meisje hier in de straat het volgende: de betekenis van het woord muts kan héél prettig zijn. I.p.v. van het beetje dommige, suffe type dat hier meestal mee bedoeld wordt (LOL) kan het ook dit betekenen, veel leuker: Mooi Uiterlijk Toch Slim. Nou weet ik wel zeker dat dat niet meer allemaal voor mij geldt. Aan mijn zelfkennis mankeert namelijk niks. Ik ga dus alleen maar voor Slim, hihi......

Fijne avond!

En gáán.......

De naaimachine en ik zijn inmiddels dikke vrienden. Ik naai sashings en cornerstones aan de Civil War Diary blokken en aansluitend vormen de blokken in no time een lange rij, die huppetee aan de voorafgaande rijen gezet wordt.
Buiten speld ik.....

Binnen wordt de boel vastgenaaid....

En dit is het resultaat tot nu toe, 8 rijen zitten aan elkaar, nog 3 te gaan.....

Op naar rij 9....

LOVE Stitchery BOM.......

De afgelopen dagen heb ik hard gewerkt aan blok 5 en blok 6 van de LOVE BOM. Dit blok van de maand is van Natalie Bird en ik maak deze quilt via de Stitchers Inn.

De stitcherietjes zijn superleuk om te maken. Het patroontje is al voorgedrukt op het lapje, dus je kunt meteen beginnen. Maar dan komt het. De blokken worden gemaakt met de naaimachine. Natuurlijk hoeft dat niet, want wat let je om het met de hand te doen als je dat liever wilt. Ik wilde het deze keer wel eens proberen. Het eerste blok viel eigenlijk wel mee. Met de instructies naast me en ieder stapje goed lezen lukte het wonderwel. De blokken 2, 3 en 4 idem, maar toen werd ik roekeloos. Die instructies, pfff, die had ik niet meer nodig, kon het zó wel. Jaja, echt niet. Alles ging mis. Ik sneed niet nauwkeurig genoeg, lette niet op bij het naaien van de hoekjes, kortom uithalen, uithalen en nog eens uithalen. Een hele middag ben ik bezig geweest met dat ding, balen!! En ik maar klagen op Facebook: dat de naaimachine en ik nooit vriendjes zouden worden en dat ik zo ontzettend opzag tegen het maken van blok 6 enz. enz. Gelukkig heb ik daar ook hele aardige, lieve vrienden, echte supporters die me aanmoedigden en steunden. Het heeft geholpen. Blok 6 was binnen drie kwartier klaar. Zoeferdezoef, het naaimachientje deed wat ik wilde (ik had natuurlijk wel keurig gesneden lapjes en de instructies weer bij de hand....) en alle hoekjes zaten keurig met de puntjes tegen elkaar. Lekker gevoel hoor, toen dat blok af was.
Zes zijn er nu klaar. Hier liggen ze op de stof, die ik ga gebruiken voor de sashings.

Deze is rood met een grijs tintje erin. De quilt wordt door de stoffen, die ik gebruik, wel heel anders dan die van ontwerpster Natalie. Het is voor mij ook nog een verrassing hoe het er uiteindelijk uit zal gaan zien.

Met dit project ben ik weer bij. Alle blokken en stoffen zitten weer in de doos en deze staat bovenop de kast, tot de volgende maand.

Het blijft hier nog een beetje rustig. Ik heb de afgelopen twee weken weinig gereageerd op jullie blogs, maar dat komt wel weer. Ik wil graag een aantal dingen bijwerken en dan moet je soms wat dingen skippen. Ik lees wel en binnenkort laat ik dat ook weer merken!

Liefs van

Inge

Stil hier.......

Ik zie dat het morgen alweer een week geleden is dat ik hier was. Twee dingen zijn hier debet aan. De grootste schuldige is Facebook (FB). Alles wat ik wil vertellen of laten zien, doe ik het eerst op FB. Dat gaat lekker snel: foto maken, uploaden naar FB, één of twee zinnetjes erbij, klaar! De tweede reden is dat ik op dit moment eigenlijk heel weinig te vertellen heb. Ik ben met een aantal projecten bezig en die vorderen allemaal gestaag. Het is saai om daarover te schrijven: rijtje (nummer 7) aan "Lisa's Flower Garden, rijtje  (nummer 4) aan "Frederike", rijtje (nummer 6) van de Civil War Diary Quilt, stitchery van de Love BOM. Het is steeds hetzelfde en het kan gewoon niet waar zijn dat jullie het leuk vinden om iedere keer weer over die projecten te lezen. Ik doe ook even geen foto's want ook die zijn iedere keer hetzelfde.

Ik stop niet met bloggen, maar kom weer terug als ik echt iets nieuws heb te melden. 
OK, toch nog even een foto, anders is het wel erg sneu hier. Geen foto van een project, maar ééntje van mijn jongste kind met háár jongste kind, een echte zomerse foto, waar ik in ieder geval heel erg blij van word.

Tot later en geniet van mooie zomerse dagen, die vast nog komen!

Groetjes en liefs van

Inge